คุณครูสาว ”ของลุงใหญ่เหลือเกิน…หนูรับไม่ ไหว…”

เรื่องเสียว อาจารย์สาว ”ของคุณลุงใหญ่อย่างมาก…หนูรับไม่ ไหว…”

วันหยุด อีกทั้งอาจารย์บลูม รวมทั้งอาจารย์พรันซ์ ต่างคนต่างก็นอนหลับไหลที่ที่พักของตนเองเพื่อไม่ให้ใครจำเป็นต้องมาดูหนังโป๊จ้องมองจับตา ในสถานะการณ์ที่เกิดสังกัดอาจารย์หนุ่มอาจารย์สาวทั้งคู่ ทุกๆวัน ที่อาจารย์ทั้งสองแอบหาความสุขกันตามแต่เวลา รวมทั้งสถานะการณ์จะให้ วันนี้ก็เช่นที่เคยเป็นมา อาจารย์ทั้งสองควรต้องเข้าเมืองเพื่อไปเที่ยวรวมทั้งซื้อข้าวจับจ่ายซื้อของเก็บตุนไว้ ตอนที่อาจารย์บลูม กำลังสตาร์ทรถมอเตอร์ไซด์คู่ชีพอยู่ ตามิตร ภารโรงเอ็งกลับจากตรวจดูความเรียบร้อยของสถานที่เรียนผ่านมาพอดิบพอดี เพื่อจะผ่านไปที่พักของเอ็งซึ่งอยู่ด้านหลังต่อไปเพียงแต่หน่อยเดียว “เอ้อ…คุณลุงมิตร จะฝากจับจ่ายซื้อของอะไรที่อยู่ในเมืองรึเปล่านะครับ…” เสียงอาจารย์หนุ่มร้องทักขึ้น “น่าจะไม่ล่ะนะครับคุณครู พากันท่องเที่ยวให้บันเทิงใจเถิดนะครับ…” วันนี้อาจารย์บลูมแทนที่จะเดินดูตลาดหรือเข้าห้องอาหารอย่างที่เคย แต่กลับขับขี่รถมาหยุดหน้าโรงภาพยนต์ประจำจังหวัด หนังเพิ่งจะเปลี่ยนโปรแกรมใหม่ก็เลยมีผู้คนเนืองแน่นกันพอสมควร”ประเดี๋ยวค่อยหาอะไรทานน่ะจ๊ะพรันซ์…พี่ต้องการดูหนังก่อน มิได้ดูหนังมานานแล้ว” อาจารย์บลูม เดินตรงไปซื้อตั๊วโดยมีอาจารย์พรันซ์ เดินตามมาติดๆโดยไม่สนใจว่าวันนี้ฉายเรื่องอะไร

ภายในโรงภาพยนต์อากาศเย็นเฉียบด้วยเครื่องปรับอากาศ ทั้งสองนั่งคู่กันดูไปรอบตัวผู้คนกลับบางตาไม่ถูกกับข้างหน้าโรงจะมีคนเยอะ กว่ากันหลายเท่า “เครื่องปรับอากาศเย็นจังเลยจ้า” อาจารย์พรันซ์เอียงหน้าพูดเสียงค่อยๆด้านข้างหูอาจารย์หนุ่มซึ่งอาจารย์หนุ่มก็เอื้อมมือมาโอบไหล่ของหล่อนไว้ หนังฉายได้ไม่นานก็เป็นภาพเลิฟซีนของพระเอกกันนางดาวยั่วแต่ละท่าทาง พริ้วไหวสะท้านทรวงยิ่งนัก เสียงครางเสียงซี๊ดปากของดาวยั่ว อาจารย์พรันซ์นั่งคีบต้นขาแน่น เพราะเธอช่างอ่อนไหวเชื่อตามหน้าที่ของผู้แสดง อาจารย์หนุ่มชายตามองดูเธอกำลังเคลิ้มคล้อย ก็เลยเอื้อมมืออีกข้างบีบที่ต้นขาอ่อน เบาๆ”อุ๊ย… อย่าค่ะ…ประเดี๋ยวคนดู”บางคราวอาจารย์บลูมก็เปลี่ยนเป็นบีบเบาๆ”ไม่นะค่ะพี่…พรันซ์กลัวคนเห็น” กล่าวจบอาจารย์สาวเอียงคอซบบนไหล่ของอาจารย์หนุ่ม อาจารย์หนุ่มบีบเคล้นเบาๆที่โคนขา กระทั่งจำเป็นต้องสอดฝ่ามือลอดเข้าใต้กระโปรงไปสัมผัสกับความนูนเนินอ้วนอูมเต็มหน้าขา ค่อยลูบไล้นอกร่มผ้าตัวจิ๋ว อาจารย์สาวถึงกับหลับตาพริ้ม ไม่สนใจหนังในหน้าจอเสียแล้ว”ซี๊ด…อูย…พี่…. บอกว่าอย่า…ดูซิ ยิ่งห้ามเสมือนยิ่งยุ…อื้อ…” หญิงสาวไม่กล้าส่งเสียงดังออกมา หากแม้ตัวเองจะเสียวเสียวซ่านแค่ไหน ได้แม้กระนั้นครวญคร่ำพึมพำอยู่ในลำคอ หากแม้เป็นนอกผ้าตัวจิ๋วที่ปกปิดไว้ อาจารย์หนุ่มก็รู้ถึงความเหนียวเหนอะแหนะที่เกิดขึ้นจากอารมณ์ของอาจารย์สาว เขาติดไฟโลกีย์ให้เธอกระทั่งตัวอ่อนระทวย “พวกเราออกไปหาอะไรทานกันเถิดจ้ะ…ประเดี๋ยวมืดค่ำจะได้รีบกลับไปพักผ่อน…” อาจารย์สาวเดินเกาะแขนอาจารย์หนุ่มแน่น เสมือนกลัวเขาจะหนีเธอไปอย่างนั้นแหล่ะ เมื่อนึกถึงภาพที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีด้านหน้านี้

กลับถึงหน้าบ้านพักไม่ดึกมากนัก อาจารย์สาวรีบเข้าห้องอาบน้ำข้างในบ้านพักของตนเองเพื่อชำระล้างคราบเปื้อนกระทั่งสะอาดหมดจด อาจารย์บลูม เอารถมอเตอร์ไซค์เก็บเข้าที่เข้าทางแล้ว รวมทั้งมองเห็นไฟหลังบ้านพักยังเปิดอยู่ดูไปตามแสงสว่างก็เห็นตามิตร ภารโรงนั่งอยู่ หน้าบ้านของเอ็ง แม้กระนั้นดวงใจอาจารย์บลูมอยู่ที่อาจารย์พรันซ์ ก็เลยเดินอ้อมเข้าไปที่พักอาจารย์สาว พอเปิดประตูเข้าไปก็เจออาจารย์สาวเดินออกมาจากห้องอาบน้ำด้วยผ้าที่มีไว้เช็ดตัวกระโจมอก แลเห็นสองเต้าล้นเบียดชิดกัน เบื้องล่างขาขาวอ้วน เนื้อเนียน ผ้าที่มีไว้เช็ดตัวที่นุ่งอยู่สั้นกระทั่งแทบมองเห็นอะไรต่อมิอะไร อาจารย์สาวยังไม่ทันตั้งตัว อาจารย์หนุ่มก็รวบร่างสวยเข้ามากอดอาจารย์สาวดีดดิ้นทำแบบขอไปทีกลิ่นสบู่หอมกรุ่น อาจารย์บลูม ซบหน้าลงกับซอกคอขาวนวลอีกทั้งจมูก อีกทั้งปากเม้มซุกไซ้ร เล่นเอาอาจารย์สาวขนลุกซู่ซ่าทั่วตัว หน้าแหงนหงายเชิดหลับตาพริ้มใจสั่นหวิว ทำท่าจะยืนไม่อยู่อารมณ์ที่ค้างคาเมื่อตอนที่อยู่ในโรงภาพยนต์ทำให้อาจารย์สาวโอนเอน ผ่อนเลียนแบบว่าง่าย อาจารย์บลูม ช้อนร่างอาจารย์สาวสู่อ้อมกอดพาเดินมาวางลงบนโซฟาร์ตัวยาวกลางบ้านแล้ว อาจารย์หนุ่มก็หันมาจัดแจงกับเสื้อผ้าของตนเองอย่างเร็ว อาจารย์พรันซ์ เบือนหน้าไม่กล้าสบตาด้วยความเขินอายแม้ว่าจะเคยกันมาแล้วบ่อยมากและตาม “สวยอย่างมากพรันซ์ขา…” เงื่อนผ้าที่มีไว้เช็ดตัวถูกแกะออกเผยให้มองเห็นสองเต้าเต่งยกชันอวดปลายยอดสีชมพู อาจารย์หนุ่มก้มตัวเกลือกกลิ้งกับอกคู่อ้วน อาจารย์สาวเชิดหน้าแกว่งไปมาช้าๆตามอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ”อื๊อ…อู ย…”เสียงที่หลุดจากลำคอบ่งบอกถึงอารมณ์ที่ตอบสนองด้วยความเต็ม ดวงใจ

รูหนุ่มเลื่อนบริเวณใบหน้าต่ำลงสู่หน้าท้องที่แบนราบรวมทั้งต่ำลงมาหยุดที่ไหมพรมสีดำ บางเบาพองาม แล้วซบหน้าลงแลบลิ้นฉกสะกดรอยแยกของร่องน้ำรัก อาจารย์สาวสะดุ้งเฮือก กัดริมฝีปากแน่น “โอย..เสียว…พี่ขา..ช่วยพรันซ์ด้วย…อูย” อาจารย์หนุ่มคลุกเคล้าอยู่นานแล้วก็ค่อยขยับตัวขึ้นทาบทับ อาจารย์สาวผวาเฮือกอีกครั้งเมื่ออาจารย์หนุ่มเริ่มให้ความลึกล้ำ “อูว…เบาๆก่อนค่ะ…มัน…มัน…แน่นจังเลย…โอว…” อาจารย์หนุ่มแช่ค้างไว้แล้วซุกไซ้ตามลำคอลงมาอกอ้วนแล้วเคลิบเคลิ้มดุจเด็กทารกกำลังหิว หิว ไม่นานอาจารย์สาวก็เริ่มบิดส่ายสะโพกโยกตัวขึ้นลงตามจังหวะที่อาจารย์บลูม เริ่มชักเข้าชักออก ไม่มีเสียงพูดคุยกันนอกเหนือจากเสียงซี๊ดซ๊าด…เป็นช่วงๆเปลี่ยนกันรุก เปลี่ยนกันรับ ด้วยความสบายสม กว่าทั้งสองหนุ่ม-สาวจะเสร็จสมจับมือกันขึ้นสรวงสวรรค์ก็กินเวลานานพอสมควร ต่างก็ กก กอดซบกันแน่นิ่งเนิ่นนานโดยหารู้ไม่ว่าหลังบ้านขอบหน้าต่างมีร่างเงาดำทมึนยืนดูอยู่อย่างเงียบๆทั้งสองอาจารย์หนุ่ม-อาจารย์สาว แอบร่วมหาความสุขกัน เรื่อยมา รวมทั้งแล้วทั้งสองก็ควรมีอันเศร้าซึมเมื่อทางศึกษาธิการจังหวัดได้มีหนังสือขอ ตัวอาจารย์หนุ่มให้ไปช่วยสอนหนักเรียนในโรงเรียนกินนอนจังหวัด แม้กระนั้นเป็นจังหวัดที่อยู่ใกล้เคียงกันนั่นเอง

ตามิตร เฝ้ามองลักษณะของอาจารย์สาวอยู่เงียบๆวันหนึ่งฝนตกโปรยปรายเกือบจะ 1 ทุ่มเข้าไปแล้ว ตามิตร กำลังอาบน้ำเพื่อพักผ่อนภายหลังจากกวาดดูความเรียบร้อยของสถานที่เรียน แล้วเอ็งก็คว้ากางเกงขาก๊วยมาใส่ แม้กระนั้นยังไม่ทันที่จะหย่อนตูดนั่งพักผ่อนเลย ก็ได้ยินเสียงร้องเรียกดังมาจากบ้านอาจารย์พักพรันซ์ “คุณลุงมิตรค่ะ…คุณลุงมิตร” ตามิตร หันไปแลเห็นร่างอาจารย์สาวลางๆจากแสงสว่างที่พักข้างๆกัน แม้กระนั้นบ้านของอาจารย์พรันซ์ไฟกลับมืด ตามิตร เดินย่ำๆฝ่าสายฝนโปรยปรายมาบ้านพักอาจารย์สาว “มีอะไรหรือนะครับอาจารย์” หญิงสาวอยู่ในชุดที่มีไว้ใส่นอนเสื้อคลุมตัวใหญ่มีเชือกรัดที่เอว “เอ้อ…คุณลุงช่วยดูไฟให้หน่อยสิค่ะ…ไม่รู้เรื่องเป็นอะไรอยู่ๆมันก็ดับ” ตามิตร ไม่กล่าวอะไรเดินตามอาจารย์สาวเข้าบ้าน รวมทั้งเดินเปิดดูทุกที่ ทุกมุมของห้อง ปลั๊กไฟ คัทเอาท์ ก็ยังเหมือนเดิมทุกที่ ดูกันกระทั่งเหนื่อยใจก็ไม่เจอ จุดด้านนอกรึก็ลมแรงแถมมีสายฝนโปรยปรายยิ่งน่าสยอง อาจารย์สาวชักรู้สึกกลัวขึ้นมาโดยทันที “เอาไว้พรุ่งนี้รุ่งเช้า ผมจะดูให้อีกครั้งดีไหมนะครับอาจารย์…ด้านนอกก็ลมแรงอาจจะออกไปตรวจดูสายไฟมิได้ แน่…”อาจารย์พรันซ์ ยืนนิ่งไม่รู้เรื่องจะทำไงดี กลัวก็กลัว “โอย…คุณลุงจะให้หนูอยู่มืดๆแบบนี้ หนูกลัวตายเลย…” ตามิตร ก็จนปัญญาที่จะดูให้อีกทั้งมืดอีกทั้งลมอีกทั้งฝน “เลียนแบบนี้นะครับอาจารย์ รอผมซักชั่วครู่หนึ่งนะครับ”

กล่าวจบตามิครก็เดินออกมาจากที่พักอาจารย์พรันซ์ ตรงไปบ้านของเอ็งพักเดียวก็กลับมาพร้อม กับเทียน 3 แท่ง ไม้ขีด 1 กล่อง “เอ้อ…คุณลุงแฉะหมดเลย” ตามิตร ยิ้มให้ชูผ้าขาวม้าที่ฟาดอยู่บนบ่าขึ้นถูผมรวมทั้งถูเนื้อเช็ดตัว แล้วยื่นเทียนรวมทั้งไม้ขีดไฟให้เธอ “นี่นะครับ ใช้เทียนไปซักคืนก่อนก็ได้นะครับ” อาจารย์พรันซ์ ยังไม่ทันจะรับเทียนจากมือตามิตร ความแรงของลมที่พัดกระหน่ำเสียงหน้าต่างห้องครัว ก็ดังปังสนั่น “ว๊าย…คุณลุง” อาจารย์สาวตกอกตกใจสุดๆเพราะเธอกลัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ก็เลยผวาเข้ากอดร่างสูงใหญ่ของตามิตรแน่น เทียบแล้วเสมือนเด็กน้อยในอ้อมกอดพ่อ เพราะรูปร่างไม่ถูกกันมากนัก ตามิตร ฝันมานานแล้ว เมื่อใดที่ได้มองเห็นอาจารย์สาว เอ็งจะนึกหวังทุกคืนทุกครั้งไป รวมทั้งโอกาสนี้ตามิตร ก็กอดอาจารย์สาวตอบ มือหนึ่งอยู่แก้มบั้นท้ายที่นุ่มนิ่มมือยิ่งนัก อีกมือยกขึ้นกอดรอบแผ่นหลังของอาจารย์สาวเอาไว้แน่น กลิ่นกายหอมกรุ่นของสาวไวกำหนัด ทำให้ตามิตร ยั้งใจไม่ไหวที่จะบีบกดแก้มตูด ของอาจารย์สาวสวย ชั่วครู่อึดใจใหญ่ต่อมา อาจารย์สาวเริ่มคลายหายตกอกตกใจจากเมื่อสักครู่นี้ก็จำเป็นต้องตกอกตกใจ อีกครั้งเมื่อรู้ดีว่าตกอยู่ในอ้อมกอดอันแกร่งของภารโรงมิตร รวมทั้งตัวเองก็กำลังกอดรอบเอวของเอ็งอยู่ อีกทั้งเขินอีกทั้งอาย ก็เลยปล่อยมือจากคุณลุงภารโรง แต่กลับถูกตามิตร กอดรัดแน่นกว่าเดิม “ปล่อยค่ะ…คุณลุง…ปล่อยฉัน…คุณลุง…อย่าน่ะ…ปล่อยหนู”

อาจารย์สาวเริ่มใจหายใจคว่ำเพราะยิ่งดิ้นก็เสมือนวงแขนของคุณลุงภารโรงจะรัดกระชับ แน่นเข้าไปอีก เสียงอ้อนวอนที่กล่าวออกมามันสั่นระรัว อีกทั้งกลัวอีกทั้งตื่นเต้นตกใจระคนกันจากแสงสว่างที่สาดจากบ้านตามิตร ทำให้เธอมองเห็น ดวงตาที่เปร่งประกายลุกวาว ภารโรงหนุ่มใหญ่ร่างยักษ์หวลนึกถึงภาพที่อาจารย์บลูม กำลังเล่นรักกับอาจารย์พรันซ์ทำ ให้เกิดความคิด เป็นไงเป็นกัน วันนี้จำเป็นต้องขอลิ้มรสหวานจากร่างอ้วนอิ่มของอาจารย์สาวให้ได้ ความนึกคิดสอดคล้องกับพฤติกรรม ภารโรงหนุ่มใหญ่ร่างยักษ์ ก้มตัวลงหาหญิงสาว ซึ่งบัดนี้อีกทั้งผลักไสอีกทั้งทุบอกสบัดหน้าหลบการโจมตีของตามิตร ภารโรง ซึ่งบัดนี้เอ็งหูอื้อลายตาลืมสิ้นแล้วทุกอย่าง อีกทั้งหน้าอีกทั้งตาซุกไซ้รบริเวณใบหน้าของอาจารย์สาวอปิ้งหนักหน่วง หนวดเคราเขียวครึ้มทิ่มแทงตามบริเวณใบหน้ารวมทั้งใบหูซอกคออาจารย์สาวรู้สึกเจ็บๆคันๆกระทั่งขนลุกซู่ ตามิตร โอบเอวเพียงแต่เบาๆร่างอาจารย์สาวก็หลุดลอยแนบอกของภารโรงร่างยักษ์ ซึ่งพาเดินตรงมายังโซฟาร์ตัวยาว แล้วอาจารย์สาวดิ้นสุดกำลังแม้กระนั้นก็ไร้ประโยชน์เพราะร่างกายต่างกันเท่าไรนัก เลวทรามอึดใจต่อมาอาจารย์สาวก็จำเป็นต้องสะดุ้งเฮือก เมื่อร่างของเธอถูกวางลงบนโซฟาร์ข้างในบ้านพักรวมทั้งตามด้วยร่างใหญ่บึกบึนที่บังกันมิดติดตามทาบทับลงมา “โอ๊ะ…คุณลุง….อย่าทำหนูเลยคุณลุงขา…หนูไหว้ล่ะค่ะ…” หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้ใบหน้าวิตกกังวล แม้กระนั้นก็ไร้ประโยชน์อีกเหมือนปกติ ตามิตร ภารโรงก้มตัวซุกไซ้รแก้มนวลผุดผ่องของเธอ อาจารย์พรันซ์สะบัดหน้าหลบซ้ายขวาเป็นนุงนัง ตามิตร ภารโรงกดจมูกขยี้พวกแก้มแดงอ่อนวดวนไปทั่วบริเวณใบหน้า อาจารย์สาวยกมือสองข้างขึ้นปัดป้องผลักไส ดูเหมือนจะเป็นการสร้างอารมณ์หื่นให้ตามิตร เสียมากกว่า “หอมอย่างมากหนูขา”

เสียงพูดแหบพล่าที่หลุดจากปากของตามิตร อีกทั้งลมจากปากของตามิตร อีกทั้งลมหายใจที่ ร้อนแรงรดบริเวณใบหน้ารวมทั้งก้านคอ ทำเอาหญิงสาวหลับตากลั้นใจอึกอักในลำคอ “พอแล้วคุณลุงขา…ปล่อยหนูเถิด…อย่าทำอะไรหนูเลย…” คำขอให้ช่วย ขอความช่วยเหลือของอาจารย์สาวไม่มีความหมายอะไรเลย ตามิตร ซุกไซ้รบริเวณใบหน้าเลื่อนต่ำลงมาที่ลำคอขาวระหงส์ของหญิงสาว มือใหญ่ดกยกขึ้นกุมพุ่มพวงนอกร่มผ้า บดขยี้เบาๆ“อุ๊ย…อูย…ไม่นะ คุณลุง…อย่า.ทำหนู…ไม่ค่ะ…”อีกทั้งปากอีกทั้งจมูกซุกไซ้รตามลำคออาจารย์สาว ความชำนิชำนาญในโลกีย์อีกทั้งอายุที่ผ่านโลกมานาน ประสบการณ์อันเชี่ยวชาญสำหรับการปลุกเร้า เมื่อครั้งอดีตกาลมีเท่าไร ตามิตร ภารโรงร่างยักษ์แงะออกมาใช้อย่างจำพวกที่หญิงสาวไม่เคยโดนอย่างนี้มาก่อน ไม่นานนักรสชาดที่เคยได้รับจากอาจารย์หนุ่ม ซึ่งบัดนี้ได้ห่างเหินมานานถูกตามิตร กระตุ้นปลุกโหมให้กลับมาอีกครั้ง เรี่ยวแรงที่ต่อสู้เมื่อครู่เริ่มเหน็ดเหนื่อยลง อาจารย์สาวหอบหายใจสะท้าน ลมหายใจขาดเป็นห้วงๆแหงนหน้าเชิดแกว่งไปมา ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น ตาหลับพริ้มคิ้วขมวด แม้ว่าจะมีเสียงห้ามปรามหลุดออกมาบ้างเป็นครั้งเป็นคราว แม้กระนั้นก็เบาหวิวรวมทั้งสั่นเครือ ภารโรงหนุ่มเจนโลกีย์ เริ่มยิ้มกริ่มในใจจากอาการลมหายใจที่ทิ้งช่วงตามิตร ภารโรงร่างยักษ์เลื่อนหน้าต่ำลงมาถึงอกกดบริเวณใบหน้าปากจมูกบดขยี้ อก อ้วน นอกร่มผ้า เล่นเอาหญิงสาวเผลอครวญคร่ำออกมาด้วยความลืมตัว ” ซี๊ด….โอววว….คุณลุงอย่าค่ะ….อย่า….” ซุกหน้าคลอเคลียทรวงซ้ายบ้างขวาบ้าง แม้กระนั้นมือขวาไต่ต่ำลงลูบไล้หน้าท้องนุ่มแบนราบลงไปเรื่อยๆไต่นิ้วสากลูบไล้โคนขาคลำเบาๆถึงหัวเข่าที่หญิงสาวยกขึ้นลง แล้วพอหลังจากนั้นก็ค่อยๆคลำวกกลับขึ้นมากับรั้งเอาชุดที่มีไว้ใส่นอนที่คลุมกายอยู่ให้ตกขึ้นมา รวมทั้งค่อยๆแหวกรอยผ่าของชุดคลุมออก

มือสากวางลงบนเนินโหนกอ้วนนูนกดกดเบาๆเพียงแค่นั้น หญิงสาวก็สะท้านชูบั้นท้ายลอย” โอ…หนูขา …ของอาจารย์นี่อ้วนนูนนุ่มมือดีจังเลยนะครับ” กล่าวพลางคลอเคลียลูบไล้นิ้วกางออกบดบี้ติ่งเสียวย้ำกด”อูว….ซี๊ด…คุณลุง ขา…คุณลุงขาจะทำอะไรหนู….หนูกลัวอย่าทำหนูเลย ปล่อยหนูเถิดค่ะ..ฮือ..ซี๊ด..”ปากขอร้องแม้กระนั้นร่างกายกลับเริ่มตอบสนอง แขนที่เคยผลักไสยกขึ้นเกาะบ่าจิกแน่น อาจารย์สาวปล่อยให้อารมณ์เคลิบเคลิ้มกับการปลุกเร้าของภารโรงผู้มีความช่ำชอง เวลาไม่นานนัก เชือกที่รัดเอวก็หลุดออกมาจากร่างคงเหลืออยู่แม้กระนั้นยกทรงตัวจิ๋ว รวมทั้งกางเกงลิงสีชมพูอ่อนบางๆเพียงแค่นั้น ภารโรงร่างยักษ์ผละหน้าออกห่าง เพ่งมองร่างอันขาวเนียนเนื้อหนั่นบริบูรณ์ด้วยไอสาวสะพรั่ง “อื้อฮือ…อาจารย์สวยไปหมดทุกส่วน…เ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *